Тере тарих
Тере тарих
Свияжск – Ульяновск тимер юлын тљзњгђ быел 70 ел тулды. Књптђн тњгел 90 яшьлек юбилеен билгелђп њткђн Любовь Егорова хезмђт юлын Буа юл дистанциясе белђн 1943 елда бђйлђде џђм лаеклы ялга чыкканчы 31 ел аннан аерылмады.
Ямбулат авылында књп балалы гаилђдђ туып-њскђн Люба бик иртђ кул арасына керде. 1941 елныћ кы-шы башында 30лап кешене окоп казырга ќибђрделђр, ђ инде язда Идел елгасы ярындагы бер авылда урман кисте. 3-4 ай юан-юан агачлардан сал агызганнан соћ кабат колхозга кайтты. 1943 елныћ июлендђ Буа юл дистанциясенђ эшкђ урнашты. “Ипигђ карточка џђм шђџђрнећ Бебель урамында урнашкан кибеттђн азык-тљлек бирделђр. Безнећ 7 кешелек бригада 109дан 113нче километрга кадђр арада хезмђт књрсђтте. Анда Буа станциясе дђ керђ иде. Њзебезгђ билгелђнгђн участокта юлны тљзек тотарга тиеш булдык”, - дип искђ ала ул кљннђрне Любовь Васильевна. Ђйтергђ генђ ќићел. Ђ шул тљзеклђндерњ артында нинди авыр эшлђр ята. Шпалларны, рельсларны алыштырырга, чуерташ бушатырга, аны юл кырыена таратырга кирђк – ир-атны да хђлдђн тайдырырлык хезмђт бит. Ђле шуныћ љстенђ ачлы-туклы яшђњне, зђмџђрир суыкларны, ќил-яћгырны, эсселекне, эштђн соћ калып хезмђт куюны да љстђсђћ...
“Юл остасы техник укулар њткђрде, аћа имтихан тапшырганнан, тавыш, кул сигналларын љйрђнгђннђн соћ гына юл эшлђренђ рљхсђт иттелђр. Авыр иде, ђмма ипилек булса да акча кирђк. Сугыш барса да, тантаналы ќыелышлар да њткђрделђр, акчалата, Мактау грамоталары бе-лђн бњлђклђделђр, ђ без, рђхмђт йљзеннђн, тагын да тырышыбрак эшли идек. Кеше барысына да тњзђ бит”, - ди тимер юлчы.
Бњгенге кљндђ мђрхњм ире Василий Максимович та озак еллар Буа юл дистанциясендђ юл эшчесе, бригадир, оста буларак хезмђт куйды. Иске Суыксу авылыныћ Боерган станциясендђ гомер иттелђр. Дњрт гаилђ яшђделђр анда. Аерым хуќалык булып яшђњ бер читен булса, мђк-тђп яшенђ ќиткђннђн соћ балаларыныћ љйгђ каникул вакытында гына кайтуы икенче авырлык иде. Ямбулатта, ђнилђренећ апалары Александра Игнатьевада яшђп укыдылар. Егоровларныћ уллары Александр ђти-ђнисе юлыннан китте – тимер юлчы булды. София Украинада яши. Ђ Любовь Васильевна бњген Буада, кызы Ольга Миронова янында. 13 ел элек алып килделђр.
Авырлыклар чыныктыра, дигђн ђйтем нђкъ менђ Любовь Васильевнага атап ђйтелгђндер кебек тоелды мића. Сђламђтлеге дђ, сљбханалла, хђтере дђ саф. Ђби њзе дђ, балалары, оныклары аныћ шу-шы яшькђ ќитњен Ходай биргђн бњлђктер, дилђр. “Мин тормышымнан канђгать”, - ди Любовь Васильевна.
Ђ менђ минем књћелдђ бер телђк бар – дђџшђтле сугыш елларында ач-ялангач килеш хезмђт куйганнарга да њзлђре исђн чагында сугыш ветераннарына, толларына кебек хљр-мђт књрсђтелсен иде. Алар да бит кљнне тљнгђ ялгап, Ќићњ љчен тырыштылар.