"Ялгыз яшәвемне тоймыйм да”

Иске Суыксу авылында яшәүче Рокыя Шиһапова  һәр иртән ахирәте Солтания Сабирҗанованың телефоннан шалтырату тавышына уяна. Тегесе “Исәнме, исән-сау тордыңмы, дустым” – дип хәл белешә.
Менә шулай  ничә дистә еллардан бирле кайгыртып яши ул Рокыя дустын. Ялгыз кешенең азмыни мәшәкатьләре? Солтания дустының гел ярдәме кирәк. Язын бакча чәчәргә, өлгергән уңышны җыеп алырга, кунакларга табын әзерләшергә – барлык күмәк эшләрне дуслык җиңә. Соңгысына Солтания апаның килене Альмира бик оста, күз ачып йомганчы президентлар сыйланырлык табынны әзерләп тә куя.
– Ялгыз яшәвемне тоймыйм да, Солтания һәрвакыт янымда. Бераз авырып китсәм, борчылып йөгереп килә, сырхавым көчле булса, өемдә кунып та кала”- ди Рокыя апа.
Дус күкрәге – сер капчыгы да бит әле ул. Барлык зар-моң икесенә дә сыя. Тормыш хәлләрен сөйләп көн узганын да сизмиләр. Ә уйлап карасаң, гомер буена җан дустыңа сөйләрлек вакыйгалар күп булды. Рокыя апаны язмыш гел изгелектә сынады. Алдан авыру әнисен тәрбияләү, аннан сеңлесенең инвалид баласын карау аның җилкәсенә төште. Ходай аны сабырлыкның үрнәге дип яраткандыр. Бервакытта да авырсынмады. Гомере буе балалар белән эшләгән кешедән башка төрле мөнәсәбәт көтеп буламыни? Авылда да хөрмәте зур аның. Укучылары бүген дә хәл белешеп торалар.
– Ходай миңа парлы гомер насыйп итмәсә дә, туганнарымның, дусларымның җылы мөнәсәбәте яшәргә көч бирде,” - ди  ул.
Педагогик эшчәнлегендә дә Солтаниягә таянды. Дусты укытучы түгел түгелен, ләкин акыллы киңәшләре профессорларныкыннан да ким түгел. Четерекле мәсьәләләрдә “тукта аңардан сорыйм әле, ул кушканча эшләсәм, бервакытта да ялгышмам”, дип фикер йөртте Рокыя апа.
Өч дистә елдан элек башланган дуслык  бүгендә чәчәк ата.